Dirk Lof

Even mezelf voorstellen:

Dirk LofDirk Lof (Amsterdam,1943) voorzitter van de stichting. Sinds 1991 betrokken bij Bulgarije. Dat begon met een asielzoeker uit dat land (eigenlijk een Indonesier, een Batakker van Sumatra om helemaal precies te zijn; een heel verhaal dus dat ik graag in ander verband vertel). Door hem verdiepte ik mij in de kerkelijke situatie in Bulgarije en ben erheen gereisd om een paar abten van orthodoxe kloosters daar te bezoeken. Sinds dien ben ik er elk jaar minstens een keer geweest en is er ook humanitaire hulp op gang gekomen via de kerkelijke gemeente waaraan ik verbonden was. Zo werkte ik ook met Douwe Broersma, maar Douwe had ook nog andere contacten gekregen via br. Jan v. Petegem die in een heel andere streek zijn hulpwerk verrichtte, n.l. in het midden van Bulgarije en veel meer onder zigeuners.

Toen ik met pensioen ging, heb ik Douwe gevraagd of ik eens met hem mee mocht met zo’n hulptransport, waarvan hij er wel zo’n 2 of 3 deed per jaar. Zo ben ik in die wereld van de Bulgaarse zigeuners verzeild geraakt en dat was nog weer een heel ander verhaal dan ik tot dan toe (2008) kende. Toen het werk van Douwe in een stichting moest worden ondergebracht (om belasting-technische redenen) vroeg hij mij als voorzitter, want die moet je dan hebben. En zo is het gekomen. Ik zie mezelf echter meer als een studie-secretaris die wat zicht probeert te krijgen op die fascinerende wereld van kerken onder deze zigeuners. Want een kerkgroei zoals onder de zigeuners zul je in Europa niet kunnen vinden in de laatste decennia. En dat is juist ook in Bulgarije zo sterk gaande. In die wereld hebben wij aardig wat contacten als Hulpfonds Bulgarije en die onderhouden we dus. Met geld kunnen we ook veel goed doen, maar daarvoor hebben de ondersteuning van onze donateurs dus nodig.